Wieczne Miasto - wirtualna podróż po Rzymie
   Strona Główna Galeria Księga Gości Linki
   
Nawigacja
Strona Główna
Informacje o mieście
Praktyczne informacje
Przykładowe trasy zwiedzania
Rzym w weekend
Watykan
Rzym starożytny
Słynne place
Fontanny rzymskie
Bazyliki i kościoły
Katakumby
Galeria
Księga Gości
Linki
Czy wiesz, że...

· Biuro informacji dla pielgrzymów polskich

· Gdzie i kiedy mogę spotkać Papieża (Kalendarium Ojca Świętego)

· Gdzie mogę nabyć zdjęcia z Audiencji

· Kościół polski

Statystyki odwiedzin

stat4u

Online
Gości Online: 1
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanch Uzytkowników: 1
Najnowszy Użytkownik: Admin
Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
Groty Watykańskie


GROTY WATYKAŃSKIE (GROBY PAPIEŻY)


Kiedy mówimy o Grotach Watykańskich, musimy je podzielić na dwie części, zależnie od możliwości zwiedzania. Będziemy więc mówić o Nekropoliach Watykańskich, myśląc o tej części, którą zwiedza się wraz z przewodnikiem, oraz gdzie można zobaczyć grób św. Piotra; oraz o Grotach Watykańskich, gdzie można wejść za darmo, samemu, i gdzie znajdował się, między innymi, do czasu beatyfikacji, grób papieża Jana Pawła II. (UWAGA! Od czasu beatyfikacji Papieża Polaka i wyniesienia go do Bazyliki, również ta część została zamknięta dla publicznego zwiedzania!).


Podziemia obecnej Bazyliki św. Piotra, które odpowiadają poziomowi pierwszej konstrukcji Konstantyna, są niezwykle interesujące z wielu powodów. Wykopaliska przeprowadzone pod Konfesją przyniosły bardzo ważne odkrycie, o czym 26 czerwca 1968 roku poinformował papież Paweł VI słowami: "Relikwie św. Piotra zostały zidentyfikowane w sposób, który możemy uważać za przekonywujący".

Pod bazyliką rozciągają się Groty Watykańskie, czyli system połączonych ze sobą kaplic otaczających grób św. Piotra, mieszczących groby papieży oraz różne elementy wyposażenia starej bazyliki. Tu znajduje się grób św. Piotra, centrum duchowe Grot Watykańskich. Umieszczony jest w ich najstarszej części. Paradoksalnie nosi ona jednak nazwę Groty Nowe, ze względu na niedawne prace renowacyjne. Obszar krypt podzielony jest na trzy nawy o obniżonym sklepieniu, otoczone podwójnym rzędem pilastrów.

Odnajdziemy tu cenne dzieła sztuki i pamiątki starej bazyliki. Wytyczona trasa zwiedzania pozwala na ogarnięcie wzrokiem całej, obszernej przestrzeni starych Grot, ulokowanych pod nawą centralną znajdującej się powyżej bazyliki. Podziemia te zostały wybudowane przez Antonio Sangallo jako odstęp, mający chronić podłogę nowej konstrukcji przed wilgocią.



Groty Watykańskie

Zacznijmy od tej części Grot, do której możemy się dostać samemu, bez przewodnika i bez wcześniejszych rezerwacji (od czasu wyniesienia Jana Pawła II do Bazyliki Groty zostały zamknięte dla prywatnego zwiedzania, nie wiadomo, czy i kiedy znów zostaną udostępnione!). Wejście do Grot znajduje się przy bazylice, wchodząc pierwszą bramą w portyku, prowadzącą do bazyliki, następnie udajemy się lewą stroną (prawa prowadzi na kopułę). Przy wejściu do Grobów Papieży widzimy, jakby strzegącego miejsca, figurę św. Piotra (wyglądem przypominającą tę z brązu w bazylice).

Po drodze, po lewej, widzimy mur z czasów Pawła III (1534 - 1549) i szczątki dwóch kolumn ze starej bazyliki. Po przeciwnej stronie, pomnik nagrobny Kaliksta III (1447 - 1458). Na zakręcie korytarza umieszczono ikonę Matki Bożej Bolesnej i płaskorzeźby Doktorów Kościoła.

Następnie natrafiamy na pierwszą niszę z grobami papieży. Po prawej, grób Bonifacego VIII (1294 - 1303). Początkowo spoczywał on, przy fasadzie starej bazyliki, w kaplicy wybudowanej między innymi do tego celu. Po zburzeniu starej fasady i konieczności przeniesienia ciała, w dniu 11 października 1605 roku, sarkofag został otwarty i po trzystu latach znaleziono ciało papieża dobrze zachowane i ubrane jeszcze w papieskie szaty. Po zamknięciu, przeniesiono je w dół, do Grot (badania z 1835 i 1950 roku, wykazały już poważne pogorszenie doczesnych szczątek papieża). Z przodu trumny z marmuru ozdobienia przypominające haftowany materiał z elementami herbu rodziny Caetani (z której wywodził się papież). Sam dekoracyjny wzór znajduje się w mozaice poniżej. Nagrobek pokazuje zarówno wygląd papieża, jak również jego osobowość. W papieskich szatach widać szczegóły stylu ówczesnej epoki z tiarą złożoną z dwóch koron, według zwyczaju wprowadzonego przez tego papieża. Na ścianie powyżej, mała tablica z imieniem papieża: BONIFACTVS PAPA VIII. Na prawo od sarkofagu, z tyłu, jest mały filar z papieskim herbem. Pochodzi on z dawnego tabernakulum, z kaplicy, w której pierwotnie był pochowany papież. Na podłodze przed sarkofagiem jest napis wskazujący na obecność również szczątek doczesnych jednego z bratanków papieża.

Naprzeciwko natomiast grób Mikołaja III (1277-1280). Zapamiętany został jako ten, który przeprowadził reformę duchowieństwa i promował życie duchowe. Pochowany został w grobie ziemnym w kaplicy świętego Mikołaja, którą ufundował i konsekrował w 1279 roku, a następnie, w 1285 , ciało przeniesiono do nowego pomnika. Kiedy rozpoczęła się budowa nowego kościoła, pomnik został przeniesiony do nawy południowej. W 1576 roku, przeniesiono go ponownie, tym razem do nawy północnej. W 1606, pomnik rozmontowano, a szczątki papieża zostały umieszczone w prostym sarkofagu w Grotach, wraz z jego krewnym, Rainaldem kardynałem Orsini, archiprezbiterem bazyliki watykańskiej (zm. 1374). Podczas renowacji, w połowie XX wieku, szczątki zostały pochowane w sarkofagu, który został wykorzystany do pogrzebania Piusa II, znalezionym w 1607 roku, w czasie budowy bazyliki. Przednia jego część podzielona jest na pięć fragmentów przez małe kolumny i łuki. Trzy, centralne fragmenty, są głębsze i wyraźniejsze. W centrum przedstawiony jest Zbawiciel na skale, z której wytryskują cztery rzeki. U jego stóp widać małżonków, którzy początkowo mogli być, lub mieli być pochowany w tym sarkofagu. Po prawej stronie widzimy św. Piotra z krzyżem na ramieniu, otrzymującego zwój z Nowym Prawem; po drugiej stronie św. Paweł, im obu towarzyszą uczniowie. Ostatnia scena z lewej przedstawia umycie nóg z Piotrem trzymającym ręcznik, siedząc naprzeciw Jezusa i miską z wodą na podłodze. Po prawej stronie Jezus przed Piłatem, siedzącym i trzymającym naczynie z wodą do umycia rąk. Po lewej herb rodziny Orsini. Nad sarkofagiem znajduje się napis ze starego grobowca z imionami tutaj pochowanych.

Kolejna nisza, po prawej, to grób Mikołaja V (1447 - 1453). Pierwotny grób papieża był w podłodze i znajdował się na nim przeciętny pogrzebowy pomnik, oparty o ścianę. Centrum pomnika został zajęty przez wielką płytę z marmuru z aniołami trzymającymi tarcze, siedzącymi na tympanonie. Sarkofag z postacią leżącego Mikołaja V umieszczony był w środku wysokości pomnika. Wkrótce po rozpoczęciu budowy nowej bazyliki, pomnik i szczątki papieża zostały przeniesione na teren południowej ściany. W 1576 roku, w wyniku kontynuacji prac nad bazyliką, konieczne stało się przeniesienie pomnika, tym razem do nawy północnej. Przebywał tam, aż do 1606 roku, kiedy to został rozebrany i sarkofag ze szczątkami papieża, przetransportowano do Grot. Postać papieża przedstawiona jest, jako leżąca na okrytym katafalku. Niemal cała fasada sarkofagu jest zajęta przez długi napis pogrzebowy, z dwoma skrzydlatymi aniołkami po bokach. Tekst epitafium został podyktowany przez humanistę Enea Silvio Piccolominiego, późniejszego papieża, Pius II. To pochwała papieża za jego kulturę i jego działalność duszpasterską, doktrynalną i polityczną. Na bokach trumny z marmuru dwa herby papieskie ze skrzyżowanymi kluczami świętego Piotra - symbolem - który został użyty po raz pierwszy właśnie przez Mikołaja V. Umieszczony powyżej sarkofagu jest jeden z aniołów, trzymających tarczę, pochodzący z pierwszego pomnika.

Po lewej natomiast znajduje się grób papieża Innocentego VII (1404 - 1406).

W kolejnej niszy, po prawej stronie, znajduje się sarkofag Pawła II (1464 - 1471).

Następnie, przy zamkniętym dla zwiedzających, korytarzu, prowadzącym do galerii Klemensa VIII, oraz do Kaplicy Węgierskiej, możemy zauważyć, po lewej stronie, na ścianie, mozaikę Jana VII (705 - 707).

W następnej niszy po prawej, grób Pawła VI(1963 - 1978). Zmarł 6 sierpnia; został pochowany 12 sierpnia. Jego grób w ziemi obejmuje prostą płytę z trawertynu, nieco wyższą w głowie, z monogramem Chrystusa i imieniem papieża PAVLVS PP. VI. Taką formę pochówku wyraził papież w swoim testamencie: "Grób: Chciałbym, żeby był w prawdziwej ziemi, z pokornym znakiem określającym miejsce i zaproszeniem do chrześcijańskiej pobożności. Żadnego pomnika dla mnie." Papież Jan Paweł II również podążył za tym pragnieniem, aby być pochowanym w prostym grobie w ziemi. Na tylnej ścianie zostały umieszczone trzy fragmenty z XV-wiecznej płaskorzeźby o dekoracyjnym i pobożnym charakterze. W centrum Madonna z Dzieciątkiem, prawdopodobnie wykonana przez toskańskiego artystę Izajasza z Pizy i aktywnego w drugiej połowie XV wieku. Po bokach dwóch modlących się aniołów, przedstawionych z profilu i ze złożonymi rękoma.

W kolejnej niszy, po prawej, trafiamy na grób Marcelina II (1555 - 22 dni). Jego pierwszy grób w starej bazylice znajdował się na północnej ścianie. Była to prosta trumna z wypukłą pokrywą. Napis na froncie był pochwałą Marcelina II. W dniu 15 września 1606 roku, grób został otwarty, a ciało papieża znaleziono nienaruszone. Wtedy podjęto decyzję przeniesienia go do Grot i złożenia w sarkofagu, który niedawno został znaleziony podczas wykopalisk pod nową bazylikę. Na przedniej części tego starożytnego sarkofagu znajduje się postać Zbawiciela ze zwojem Nowego Prawa, stojącego na skale z czterema rzekami, wypływającymi spod spodu. Dwie postacie młodych mężczyzn po bokach mogą reprezentować uczniów. Na rogach, dwóch mężczyzn, którymi mogą być apostołowie Piotr i Paweł, patrzący w kierunku Chrystusa. Na pokrywie umieszczony jest herb papieża i krótki napis z 1606 roku, podyktowany przez papieskiego bratanka, kardynała Bellarmina. Powyżej sarkofagu tablica z marmuru, również z herbem papieża.

Naprzeciw grobu Marcelina II znajduje się grób Jana Pawła I (33 dni w 1978 roku). Sarkofag, w którym 4 października, papież został pochowany, zaprojektował Francesco Vacchini. Na przedzie wygrawerowany jest monogram Chrystusa i imię papieża IOANNES PAVLVS PP. I.

W kolejnej niszy, po prawej stronie, znajduje się Grób Innocentego IX (2 miesiące 1591 r.). Początkowo pochowany był w prostym, tymczasowym grobie, przy ścianie działowej pomiędzy starą i nową bazyliką. 25 września 1606 roku, grób został otwarty i bratankowie papieża przenieśli go do nowego, skromnego grobu. Jego przód został wykonany z trzech płyt marmurowych, środkowa z wypisanym imieniem papieża (dziś umieszczona powyżej sarkofagu). Boczne płyty były udekorowane płaskorzeźbami greckich krzyży. Obecny grób Innocentego IX jest trzecim. Obecne miejsce otrzymał podczas renowacji Grot w połowie XX wieku. Prosty, marmurowy sarkofag zawiera jedynie napis i ozdobne ramki z liści akantu.

Naprzeciw natomiast umieszczono grób Benedykta XV (1914 - 1922). W czasie I wojny światowej, zasłynął jako promotor pokoju i wielki dobroczyńca. Oryginalny i wyrafinowany pomnik nagrobny został ofiarowany przez arcybiskupa Bolonii, byłej diecezji zmarłego papieża, a wykonany przez Giulio Barbieri. Wykonany został z jasno kolorowego marmuru. Na górze znajduje się figura z brązu papieża leżącego, na ozdobnym udrapowaniu, z głową opartą o poduszki i z rękami na piersi. Rysy twarzy zostały wykonane z wielkim realizmem, jak i szaty papieskie z bogatym haftem. Na rogach sarkofagu z przodu widnieją dwie brązowe płaskorzeźby: na lewo jest herb papieża, po prawej stronie natomiast symbol Bolonii. Na środku, na pasku z brązu, widnieje napis z imieniem papieża: BENEDICTVS XV P.M.

Dalej, po prawej stronie, umieszczony jest grób Królowej Krystyny Szwedzkiej. Prosty, biały marmurowy sarkofag z ozdobnymi narożnikami został wykonany w pierwszym kwartale XX wieku. Królowa zmarł 19 kwietnia 1689 roku. Z przodu grobu znajduje się tablica z brązu z pozłacanym napisem w ramce, zwieńczona koroną i berłem. Napis świadczy o obecność doczesnych szczątek królowej Krystyna Aleksandry Szwedzkiej. Córka króla Gustawa Adolfa, Krystyna zastąpił go na tronie w 1632 roku. Abdykowała potem na rzecz swego kuzyna Karola Gustawa. 3 listopada 1655 roku, w Innsbrucku, uroczyście porzuciła luteranizm i przeszła na katolicyzm. Została przyjęta przez papieża i spędziła resztę życia w Rzymie, gdzie zmarła i po pogrzebie w bazylice, została pochowana w Grotach w tylnej części nawy głównej. W bazylice, na początku prawej nawy, Carlo Fontana zbudował pomnik ku czci królowej Szwecji. Jest ona jedną z trzech kobiet, pochowanych w Grotach, a jedną z czterech w całej obecnej bazylice. Pozostałe kobiety: królowa Charlotta Cypryjska i Agnesina Colonna Caetani, obie pochowane w Grotach i Maria Klementyna Sobieska, pochowana nad swoim pomnikiem w bazylice.

Po przeciwnej stronie grób kolejnej kobiety królowej Charlotty Cypryjskiej (1444 – 1487).

W następnej niszy, do beatyfikacji 1 maja 2011 roku, znajdował się grób Jana Pawła II (1978 - 2005). Obecnie trumna z doczesnymi szczątkami Papieża-Polaka znajduje się w kaplicy św. Sebastiana w Bazylice św. Piotra.

Zbliżając się do grobu św. Piotra, na wprost napotykamy kaplicę Madonny pomiędzy Piotrem i Pawłem (po prawej stronie Konfesji), w której znajduje się również, po lewej od ołtarza, grób Piusa VI (1775 - 1799). Według życzenia Piusa XII, sarkofag został użyty, aby pochować Pius VI w 1949 roku, który zmarł na wygnaniu w Valence we Francji w 1799 roku. Jego szczątki zostały przeniesione do Bazyliki Świętego Piotra w Rzymie w dniu 17 lutego 1802 roku. Pokrywa jest cenny fragmentem innego marmurowego sarkofagu z ok. IV w., z kolekcji zabytków bazyliki. Po lewej stronie na pokrywie widzimy historię Józefa wyciągniętego ze studni i sprzedawanego przez jego braci. Na prawo jedno z najstarszych przedstawień Epifanii z pierwszej połowy IV wieku. Maryja siedzi na okrytym tronie. Ukazuje dzieciątko Trzem Magom, trzymającym dary; za każdym z nich stoi wielbłąd. Za Maryją natomiast umieszczono krzyż. Jest to jeden z pierwszych przedstawień w sztuce chrześcijańskiej krzyża łacińskiego z symbolem życia Jezusa (Dziecko = początek Jego życia; Krzyż = koniec).

Przechodząc dalej, wzdłuż wyznaczonej trasy, na środku stajemy na wprost Konfesji, gdzie znajduje się grób św. Piotra. Obracając się tyłem do Konfesji, widzimy główny ołtarz, przy grobie św. Piotra. Dalej za nim, patrząc na koniec krypty, dostrzeżemy na środku, pomnik Piusa VI. Za Konfesją, rozsiane są liczne kaplice, przeznaczone dla sprawowania Eucharystii przez różne narodowości. Wiele pielgrzymek przybywających do Wiecznego Miasta, za jeden ze swoich głównych celów, obiera sobie właśnie odprawienie Eucharystii przy grobie św. Piotra (oczywiście potrzebna jest wcześniejsza rezerwacja). Wśród kaplic znajdują się: kaplica św. Longina; świętych Patronów Europy (zawierająca grób Agnesiny Colonna Caetani); polska kaplica NMP Częstochowskiej; irlandzka kaplica św. Kolumbana; św. Heleny; kaplica z grobem Piusa XII; Kaplica Klementyńska (w centrum, inaczej zwana Kaplicą Św. Piotra); św. Weroniki; Madonny Bocciata (ze względu na obrzęk twarzy Maryi. Według starej legendy, jej twarz napuchła, ponieważ pijany żołnierz rzucił puchar w święte oblicze, po tym, jak stracił majątek w grę w kręgle); Madonny Partorienti (od szczególnego kultu obrazu przez oczekujących potomstwa); litewska kaplica Matki Miłosierdzia i kaplica św. Andrzeja.

Przechodząc dalej, po lewej stronie Konfesji, spotykamy jeszcze jedną kaplicę. Jest to meksykańska kaplica NMP z Guadalupe.

W dalszej kolejności, w prawej niszy, umieszczony został grób Piusa XI (1922 - 1939). Wśród papieskich grobowców w Grotach, ten jest najbardziej ozdobiony, a jego projekt jest oparty na małym mauzoleum. Sarkofag z różowego marmuru, wykonany jest z tego samego kamienia, który został wykorzystany do budowy katedry w Mediolanie i kopiuje styl wczesnego chrześcijaństwa. Na przedzie okrąg z wieńcem laurowym i monogramem Chrystusa w centrum. Na rogach widzimy symbole ewangelistów; na pokrywie pokrywa napis: PIVS XI PONT. MAX. i płaskorzeźby z symbolami heraldycznymi. Spokojna postać papieża została wyrzeźbiona z najwyższym realizmem przez Giannino Castiglioni (1884-1971). Papież w pozycji leżącej, głowę opartą ma na dwóch poduszkach i nieco zwróconą ku widzowi. Wszystkie papieskie szaty są wiernie odtworzone, w tym uderzające wykonanie koronek. Duże łukowe wgłębienie nad sarkofagiem zostało całkowicie wykonane w Rawennie, w stylu mozaiki, wykonane przez Studio Fabbrica di San Pietro po wcześniejszym opracowaniu przez malarza Pietro d'Achiardi. W górnej lunecie, na złotym tle, widzimy: Chrystusa Pantokratora w środku, wewnątrz medalionu, trzymanego przez dwóch aniołów. Napis głosi: REX REGVM, PRINCEPS PACIS (Król Królów, Książę Pokoju). Po lewej stronie jest św. Ambroży, patron Mediolanu; na prawo natomiast św. Teresa od Dzieciątka Jezus, która został kanonizowana przez spoczywającego tu papieża. Na sklepieniu, na niebieskim tle umieszczono zwoje liści, a wewnątrz kółko, w środku którego są litery Alfa i Omega. Na bazie łuku widnieją symbole Mediolanu, z lewej, a Desio, z prawej. Na zewnętrznej krawędzi niskiego sklepienia umieszczono programowe słowa pontyfikatu Piusa XI: PAX CHRISTI IN REGNO CHRISTI (Pokój Chrystusowy w królestwie Chrystusa).

W kolejnej niszy po prawej znajduje się grób kardynała Merry del Val . Kardynał tytularnego kościoła św Praksedy, były sekretarz stanu świętego Piusa X i archiprezbiter bazyliki Watykanu. Tytuły uzasadniają jego pogrzeb w Grotach Watykańskich. Inskrypcja nad sarkofagiem, po prawej, to cytaty z ostatnią wolą Kardynała, napisaną w dniu jego śmierci, 26 lutego 1930, gdzie daje wskazania dotyczące jego grobu i epitafium: "Chciałbym być pochowany z największą prostotą. Na moim grobie, niech znajduje się tylko moje imię i słowa 'Da mihi Animas coetera tolle', dążenie całego mojego życia." Napis taki, na sarkofagu wykonał Luca Beltrami, architekt Fabbrica di San Pietro i Ernesto Paretti inżynier. Styl typowy dla XX wieku, z monogramem Chrystusa w centrum, jako jedyna ozdoba. Jedynym cennym elementem jest kamień: onyks z Majorki, zlecony przez przyjaciół i rodaków kardynała, o czym mówi inny napis.

Po zejściu po małych schodkach, po prawej stronie, grób Stuartów. Jest to sarkofag ze szczątkami ostatnich członków królewskiej dynastii Stuartów, pozbawionych tronu po wypędzeniu katolickiego Jakuba II z Anglii w 1688 roku. Jest to miejsce spoczynku, przede wszystkim jego syn Jakuba III, który zmarł w 1766 w Rzymie, gdzie żył pod papieską ochroną. Jego dwaj synowie zostali pochowani w tym samym grobie. Charles Edward, po jego śmierci we Florencji w 1788 roku został pochowany we Frascati, gdzie jego brat Kardynał Henry Benedykt, książę Yorku, był biskupem. Ten ostatni, który przez ponad 57 lat był archiprezbiterem bazyliki watykańskiej, został pochowany w pobliżu swojego ojca w 1807 roku. Później zostały sprowadzone tutaj także szczątki jego brata. W roku 1938 papież Pius XI zlecił kardynałowi Eugenio Pacelliemu, który był wówczas archiprezbiterem bazyliki, stworzenie jednego, bardziej godnego grobu na te trzy postacie, które były już upamiętnione przez pomnik wzniesiony w bazylice przez Canovę w 1819 roku. 8 sierpnia ich szczątki zostały ekshumowane i znalazły się w tymczasowym grobie. W 1939 roku dokonano końcowego pochówku w nowym sarkofagu z trawertynu, przypominającym późno starożytne grobowce. Pokrywę zdobią dwa wyrzeźbione wieńce laurowe z wpisanymi krzyżami. Na górze, na środku, rzeźba z brązu korony leżącej na poduszce. Z przodu jest napis: "Jakubowi III synowi Jakuba II, króla Wielkiej Brytanii; Karolowi Edwardowi i Henriemu, dziekanowi kardynałów; synom Jakubowi III, ostatnim z Królewskiej Rodziny Stuartów".

Po przeciwnej stronie Stuartów widzimy grób Kardynała Francesco Tedeschini.

A w następnej niszy, grób Innocentego XIII (1721 - 1724). W dniu 11 lipca 1836, jego grób został usunięty y bazyliki, aby zrobić miejsce na pomnik Leona XIII. Nowy grób papieża znajdował się w kaplicy na prawo od Konfesji (Kaplica Matki Boskiej pomiędzy Piotrem i Pawłem). Podczas renowacji w połowie XX wieku, szczątki papieża zostały umieszczone w starożytnym sarkofagu. Na pokrywie pojawił się nowy napis: INNOCENTIVS XIII P.M. Nad sarkofagiem umieszczono fragment płaskorzeźby, stanowiący dwie głowy aniołków, przypisywane Giovanni Dalmata (XV w.). Na prawej ścianie wnęki umieszczono płytę marmurowa z heraldycznym orłem papieża ze starego grobowca.

W kolejnej wnęce odnajdziemy grób Urbana VI. Ten członek rodziny Prignano z Neapolu został wybrany na papieża w 1378 roku, mimo że był biskupem Bari i nawet nie kardynałem. Po trudnym pontyfikacie, naznaczonym Schizmą Zachodnią, zmarł w Rzymie w 1389 roku. Urban VI został pochowany w sarkofagu z III w., zajęty wcześniej przez małżonków, których portret, w symbolicznym geście połączenia prawych dłoni, jest wyrzeźbiony w centrum tylnej strony sarkofagu. Pozbawiony nazwy, pozostawał przez wiele lat narażony na zagubienie przy budowie nowej bazyliki. Został odnaleziony i uratowany przez Giacomo Grimaldiego, notariusza bazyliki, w 1606 roku. Z przodu jest dyptyk z postacią klęczącego na jednym kolanie Urbana VI, ubranego w szaty papieskie, w akcie przekazania dwóch dużych kluczy przez św. Piotra, stojącego przed nim. Powyżej napis w małych, słabo widocznych literach: HIC IACET VRBANUS VI PONT. OPT. MAX. (Tu spoczywa Urban VI, wielki papież). Po bokach, wpisane w ramy ośmioboczne, widnieją herby papieża: orzeł z rozpostartymi skrzydłami zwieńczony tiarą.

Przy wyjściu z głównej części Grot znajduje się sarkofag z czasów wczesnego chrześcijaństwa. Zanim jednak skręcimy do wyjścia, przypatrzmy się sarkofagom, znajdującym się na wprost. Na środku widzimy, na samym końcu, pod ścianą, grób Cesarza Ottona II. Po walce z Saracenami, w drodze powrotnej z południowych Włoch, zmarł w Rzymie, w pałacu w pobliżu Bazyliki Św. Piotra, 7 grudnia 983 roku, w wieku 28 lat. Z wielkimi honorami, został pierwotnie pochowany w atrium starej bazyliki, na prawo od wejścia. Oryginalny, ozdobny grób, wykonany z cennych marmurów, został zastąpiony nowym, dużym sarkofagiem. Wypisano na nim, dwa łacińskie dystychy podyktowane przez przyjaciela cesarza, opata Gerberta, późniejszego papieża, Sylwestra II. Gigantyczny porfir na sarkofag, zgodnie z tradycją, został wzięty z grobowca cesarza Hadriana z jego wspaniałego mauzoleum (dzisiejszy Zamek Św. Anioła). W 1610 roku, podczas rozbiórki portyku bazyliki, grób został otwarty, a szczątki umieszczone w sarkofagu, gdzie spoczywają do dnia dzisiejszego. Na płycie z marmuru został dodany w środku napis: OTTO / SECVNDVS / IMPERATOR / AVGVSTVS - Otton II, Cesarz August. Nad sarkofagiem mozaika, przedstawiająca Chrystusa Zasiadającego na Tronie, między świętymi Piotrem i Pawłem. Była ona umieszczona nad pierwotnym grobem cesarza w portyku starej bazyliki. Dwóch apostołów ubranych jest w rzymskie, białe togi według ówczesnej mody. Obecne są tu symboliczne znaki, wskazujące na prymat Piotra: majestatycznie Chrystus unosi prawą rękę w geście nauczyciela, natomiast lewym ramieniem ogarnia Piotra. Po bokach są dwa fragmenty mozaiki z inskrypcjami. Po lewej stronie jest długa lista średniowiecznych relikwii świętych, uratowana w 1610 roku podczas rozbiórki z małego oratorium w portyku bazyliki, w pobliżu grobu Ottona II. Natomiast ta po prawej, to fragment napisu z 1103 roku, odtworzenia dokumentu, dotyczącego darowizny przez Matyldę z Canossy dla papieża Grzegorza VII, którego imię jest czytelne w jednym z zachowanych fragmentów: GREGORIO PP OMNIA BONA MEA - Grzegorzowi papieżowi wszystkie moje dobra. Po bokach grobu Ottona II, we wnękach, znajdują się groby papieży: Grzegorza V (po prawej) i Juliusza III (po lewej). Natomiast tuż przed Ottonem II, w posadzce znajduje się grób Monsignora Ludviga Kaasa.

Natomiast w dwóch wnękach wcześniejszych, po prawej stronie, grób Hadriana IV, który został wykonany z granitu egipskiego w III wieku. Służył on pierwotnie do pogańskiego pogrzebu. Jest to oryginalny grób Hadriana IV, pierwszego, angielskiego papieża w historii. W bliższej nam wnęce natomiast dojrzeć możemy grób Piusa III.

Kierujemy się już pomału do wyjścia, przechodząc przez kolejne Sale Archeologiczne. Po wyjściu z Grot Watykańskich, możemy na zewnątrz przed bazyliką zauważyć zaznaczone miejsce, w którym pierwotnie znajdował się obelisk z Placu Św. Piotra.



Tutaj możesz zobaczyć plan przestrzenny poszczególnych miejsc w Grotach Watykańskich, wraz ze zdjęciami (w języku angielskim). Strona z której dużo korzystałem przy opisie.



Przejdź do Nekropolii Watykańskich


Dziś jest:
Wspomnienie
Franciszek
Kalendarium Ojca Świętego


Z ostatniego nauczania:

· Audiencja Ogólna (05.06.2013)

· Homilia wygłoszona w Uroczystość Zesłania Ducha Święteg (19.05.2013)


Encykliki:

· Lumen Fidei (29.06.2013)


Aktualne i planowane pielgrzymki Papieskie:


Odbyte pielgrzymki Papieskie:

· Rio de Janeiro (Brazylia), 22-29.07.2013

· Lampedusa (Włochy), 08.07.2013

Poprzedni Papież:
Benedykt XVI (2005-2013)


Załóż : Własne Darmowe Forum | Własną Stronę Internetową | Zgłoś nadużycie